Home / AZJA / Laos / Zabawki z Pewexu

Zabawki z Pewexu

 

– Alejandro – zagadałam mojego hosta, obserwując dzieciaki bawiące się na balkoniku naszej bambusowej chatki – jak tu jest z zabawkami? Mają dzieciaki lalki czy samochody?

– Nie ma na to kasy – odpowiedział Alejandro – Zresztą im są niepotrzebne. – dodał, z niejaką wyższością patrząc na moją Gajkę – Wiejskie dzieci w Laosie potrafią bawić się wszystkim – patyczkiem, kamieniem, kałużą, kawałkami traw czy szkiełek. Popatrz zresztą sama.

To fakt. Bawiły się wszystkim. Ale gdy widziałam pożądanie malujące się na ich twarzach na widok starych, wysłużonych zabawek Gai, robiło mi się zwyczajnie smutno.

Jasne, że można się bawić kamykami i trawą.

Jasne, że można puszczać patyczkowe okręty na błyszczących po deszczu kałużach.

Ależ o ile fajniej byłoby też mieć kilka zabawek, prawda?

Nie za wiele.

Ot, kilka. 

Przed oczami stanęło mi moje własne dzieciństwo. Czas, kiedy czekolada była na kartki i miała ochydny smak. Czas, gdy po mięso wyruszało się o 3 nad ranem, a zabawki, które były w sklepach psuły się już następnego dnia. Wówczas to stawałam przylepiona do szyby wystawowej pewnego ekskluzywnego sklepu zwanego Pewexem i długo przez tą szybę się wpatrywałam. Pól centymetra szkła dzieliło mnie od innego świata. Tam na półkach stały długaśne zestawy pisaków w każdym możliwym do wyobrażenia kolorze, rozłożone były farbki, których zawartość wyglądała jak żywcem zdjęta z tęczy, były kredki woskowe, ołówkowe i pastelowe, małe i duże, grube i chude, ułożone w przejźroczystych, kolorowych pudełeczkach w rzędach i stosach, przyciągające jak magnes swą paletą barw. 

Były i zabawki – dokarmiające intelekt klocki Lego, piękne, otoczone burzą włosów lalki Barbi, błyszczące samochody sterowane pilotem i mięciutkie misie, które przytulałam wzrokiem, oddzielona od nich przejźroczystą taflą szyby.

Było tam i wiele innych zabawek, w które porywały porywały wzrok, działały na wyobraźnię, rozbudzały pragnienia.

Patrzyłam na to wszystko łakomie, z wielkim pożądaniem małego dziecka, marząc, że któregoś dnia dostanę do swych małych rączek te pisaki wielobarwne, albo kredki, albo taką laleczkę piękną, co mówi mama, albo choc takiego misia malutkiego, którego mogłabym przytulać do poduszki.

Nigdy w życiu nie zapomnę tego pożądania i zimna peweksowskiej szyby, o którą opierałam czoło.

A potem szłam się bawić tym co miałam.

Bo jasne, że można się bawić kamykami i trawą. Niewątpliwie uczy to kreatywności.

Ale o ileż fajniej byłoby – oprócz tego – mieć kilka takich pięknych, kolorowych zabawek, prawda?

Nie za wiele.

Ot, kilka.

 

 

 

 

 

 

Zabawki z Pewexu byly obiektem pożądania niejednego z nas. Obiektem pożądania dzieciaków z laotańskich wiosek są po prostu zabawki. Jakiekolwiek.

 

Ps.

Gdyby ktokolwiek miał ochotę wysłać zabawki/przybory szkolne/ pieniądze/cokolwiek, tutaj jest pocztowy adres:

Nola Guesthouse
Kasi Post Office
Kasi District
Vientiane Province
LAO PDR

Z dopiskiem: Alejandro – 29391738, dzięki czemu urzędnicy zadzwonią do niego z informacją, że paczka dotarła.

Nim wyślecie paczkę, rzuccie także okiem na aktualne przepisy celne, tj co można, a czego nie można umieścić w paczce. Obawiam się też, że sytuacja na wiosce w Laosie długo się nie zmieni, wieć każda Wasza pomoc, nawet za kilka lat, będzie bardzo ważna.

About Somos Dos - Migawki z podróży Małej i Dużej

20
Dodaj komentarz

avatar
8 Comment threads
12 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
5 Comment authors
DagaSomos Dos - Migawki z podróży Małej i DużejSomos dos - migawki z podróży Małej i DużejSomos Dos - Migawki z podróży Małej i Dużej Recent comment authors

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
Daga
Gość
Daga

Ja marzylam wlasnie o tych kolorowych dluuuugich mazakach…I w koncu je dostalam pod choinke, nie bylo konca przkladaniom kolorow, raczej ich nie uzywalam do pisania, byly dla mnie zbyt cenne, napawalam sie tecza barw, ukladalam z nich rozne wzory, rozety, gwiazdy… Teraz czasem wyskakujemy z Athena do szalonego sklepu Flying Tiger i wysylamy paczuszki z najkolorowszymi mazakami i gumkami do mazania w dziesiatkach zabawnych ksztaltow do dzieciakow z belizyjskiej wioski (podobnej do tej Waszej laotanskiej pewnie…). Ja wiem jaka to ogromna radosc dostac cos takiego, moja corka juz nie, ona marzy o Iphonie…dla niej swiat wyglada juz inaczej, ale na… Czytaj więcej »

Ewa
Gość
Ewa

Asiu, podaj adres to wyślemy paczkę z zabawkami

Renia
Gość

Ukochana Przytulanka mojej córki,dziś dorosłej już kobiety pojawiła się w naszym domu gdy Maja miała sześć lat. Weszliśmy do Pewexu już zupełnie nie pamiętam po co. I nasze dziecko zobaczyło misia. Nigdy wcześniej nie interesowały ją pluszaki,nie bawiła się nimi nie brała do spania, a Dandy-bo tak się miś nazywał,ją zauroczył. Stała z noskiem przylepionym do szklanej lady i wyrazem zachwytu na buzi. Miś jest z Mają do dziś, stoi na półce w jej mieszkaniu, jedyna zabawka z dzieciństwa którą zabrała z domu w swoje dorosłe życie.

Anonimowo
Gość

Stoję obok przy sąsiedniej szybie i również przyciskam do niej nos.
Mała ilość zabawek ma swoje zalety. Dotąd pamiętam jednego z 2 misiów, które miałem i mojego ulubionego resoraka. Pamiętam również mój pierwszy zestaw Lego – policjanci mieli wtedy lizaki a nie pistolety.

Somos dos - migawki z podróży Małej i Dużej
Gość

Przesada nigdy nie jest wskazana, jasne, ale z drugiej strony tak sobie mysle, ze kazde dziecko ma swoje ulubione zabawki z grona posiadanych.. Ja miałam, Ty miałeś, Gaja ma.. Ciekawe, czy to jest reguła?..

Anonimowo
Gość

Tak też pamietam czasy pewexu, kiedyś posmakowalam gumy balonowej do dzis jej smak kojarzy mi sie z czymś odjazdowym

Somos dos - migawki z podróży Małej i Dużej
Gość

Guma Donald! Czy ktos wie jak sie skonczyla jej kariera? Nie raz myslalam, ze chetnie pozulabym ją od czasu do czasu w ramach wspomnien, hahaha. Ciekawe jakie historyjki by w niej teraz byly? 😀

Anonimowo
Gość

„Ale o ileż fajniej byłoby – oprócz tego – mieć kilka takich pięknych, kolorowych zabawek, prawda?
Nie za wiele.
Ot, kilka.”
To tylko teoretycznie tak się wydaje
a praktycznie nie ma końca zachciankom

Somos dos - migawki z podróży Małej i Dużej
Gość

Czy to jest właśnie powód, dla którego dzieci nie powinny mieć zabawek? 😉

Anonimowo
Gość

Somos dos – migawki z podróży Małej i Dużej
To tylko taka dygresja

Somos dos - migawki z podróży Małej i Dużej
Gość

Hmm.. Ale rozumiem, że chciałeś mi coś tą dygresją przekazac, prawda?..

Anonimowo
Gość

ano
jednym z podstawowych czynników szczęścia jest wolność
zawiera się w tym między innymi też wolność od pożądań.
i zachcianek
chodzi mi tyko o kierunek myślenia
im więcej mamy, tym mniejsza wartość tego wszystkiego,
im mniej mamy tym cenniejsze jest to co mamy.

Somos dos - migawki z podróży Małej i Dużej
Gość

Yuleck Ap Oki-oki. Kierunek myslenia git, tutejszy, buddyjski. Jeno wiesz, zabawka to zabawka. Trudno dziecku wyzbyc sie pożadania, mowie z autopsji.. Bo po nawet jak sie go wyzbeda, to zostaje smutek i takie.. poczucie niesprawiedliwosci.. Choc moze zbyt duzo przeszlosci przeze mnie przemawia..

Anonimowo
Gość

Somos dos – migawki z podróży Małej i Dużej
no niestety już tak jest że jak nie mamy to bardziej pożądamy ,
na siłę się tego pozbyć rączej nie da , bo odbija się jeszcze mocniej.
dla tego to tylko taka dygresja, w celu świadomości zagadnienia

Somos dos - migawki z podróży Małej i Dużej
Gość

Rozumiem. Przyjelam. 😉

Anonimowo
Gość

Nola Guesthouse <3

Somos dos - migawki z podróży Małej i Dużej
Gość

Niezmiennie tak.. <3

Kinga
Gość
Kinga

A gdyby tak zrobić zbiórkę? Podzielić się tym co mamy w domach. Gdy widzę ile zabawek mają moi bratankowie to aż głowa boli. Do czego to doprowadziło? Bardzo ciężko ich zadowolić a słowa „dziękuje” nie usłyszałam nigdy. Życie w świecie zdominowanym przez konsumpcjonizm jest smutne. Ale żadna skrajność nie jest dobra. Dlatego, może taka zbiórka? Tylko jak to dostarczyć?
Pozdrowienia dla mamy i córki od mamy i córki 😉

Somos Dos - Migawki z podróży Małej i Dużej
Gość

Kinga, kochana! Piękna inicjatywa! Jak dostarczyć? To proste – trzeba je po prostu wysłać. Pytanie tylko brzmi czy sa jakiekolwiek restrykcje co do wysyłania rzeczy – np. zdaje sie, że do Meksyku można wysłać tylko nowe rzeczy. A gdzie wysłać? Oczywiście do Nola Guesthouse:

Nola Guesthouse
Kasi Post Office
Kasi District
Vientiane Province
LAO PDR

Z dopiskiem: Alejandro – 29391738, dzięki czemu urzędnicy zadzwonią do niego z informacją, że paczka dotarła.

x

Check Also

Kura

Kura umierała dwa dni. Nim się zorientowałam, że jest z nią tak ...